17.02.2018

SESSİZ


her şey eninde sonunda sessizdir
bir günün kırılganlığından 
kalan ve tekrar tekrar kırılan 
müteellim bir insan sesinin başlattığı 
ağlamanın kırı 
sessizdir

dalda 
yalnız ve dağılmış bir elma
yalnız ve yapraklar örtmüyor onu
gelen akşama
geçen akşamın içlenmeleri dadanmış
bu kahır sessizdir

içinin çıngarlarından yonttuğun 
asi bir atbaşı gibi rüyalarının ucunda
umudun
sessizdir

filistinde akşamüstleri
sessizlik bir file somun gibi

İlhami Çiçek

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder